Sex needs a new metaphor. Here’s one … โดย Al Vernacchio – TEDtalk

 

เมื่อคุณพูดถึง เรื่องเพศ หรือ เพศศึกษากับคนอเมริกา ส่วนใหญ่มักจะเปรียบเทียบถึง “เบสบอล” กีฬาที่ประกอบไปด้วยสองทีมแข่งขันกันตีลูกเพื่อวิ่งเข้าเส้นชัย

ในการเล่นเบสบอลนั้น แทบทุกตัวละครและการกระทำ เปรียบได้กับกิจกรรมทางเพศสัมพันธ์ เช่นคนตีลูกเป็นฝ่ายรุก คนขว้างลูกก็เป็นฝ่ายรับ  เบสที่ 1 2 3 ก็เหมือนกิจกรรมทางเพศในระดับต่างๆ  ส่วนโฮมรันก็คือจุดสุดยอด  แล้วตัวสำรองล่ะ ก็เหมือนคนที่ยังไม่เคย  และอื่นๆ อีกมากมาย

การเปรียบเทียบเหล่านี้ มีผลเสียอย่างมากต่อพฤติกรรม และความรู้สึกต่อเรื่องเพศ  มันเต็มไปด้วยการแข่งขัน เอาชนะ และที่สำคัญมันยังไม่ทำให้เกิดการมีเซ็กที่ดีอีกด้วย  และแน่นอน คุณ Al Vernacchio วิทยากรในครั้งนี้เลยเสนอสิ่งที่จะใช้เปรียบเทียบกับเพศสัมพันธ์แบบใหม่ นั้นก็คือ “การกินพิซซ่า”

ในบทความนี้เราจะมาพูดถึงแง่คิดและการเปรียบเทียบระหว่าง “เซ็กส์แบบเบสบอล” กับ “เซ็กแบบการกินพิซซ่า” กัน  ซึ่งตอนแรกผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นพิซซ่า (วะ!?) เราลองมาดูกันเลย!

เบสบอล :  เวลาเล่นเบสบอล เราเล่นตอนไหน? ตามตารางแข่งในฤดูการ เราเลือกไม่ได้ว่าอยากจะเล่นตอนไหน  แล้วการเล่นเบสบอลเล่นกันยังไง? แบ่งเป็นสองทีม! ฝั่งหนึ่ง (ฝ่ายชาย) อยากจะบุกให้ทะลุ  ส่วนอีกฝั่งหนึ่ง (ฝ่ายหญิง) ก็ต้องรับให้มั่น  เราไม่ได้ช่วยกันเล่นเลย เราแข่งกัน! แล้วอีก เวลาเล่นเบสบอล ไม่มีใครคุยกับใคร ทุกคนรู้กฏอย่างดี แค่เล่นตามหน้าที่และชนะในเกมของตัวเอง

พิซซ่า :  เวลากินพิซซ่าเรากินตอนไหน ? เวลาหิว เวลาที่เราได้กลิ่นมันจากข้างบ้าน เวลาที่เรา “อยาก” ไม่ใช่มีคนมาบังคับว่าต้องกินวันนี้เวลานี้  ความหิวพิซซ่ามันเริ่มจากความต้องการภายใน ความอยาก และ นอกจากนี้เวลาเรากินพิซซ่า เราไม่ได้แข่งกันกิน  เรากินไปด้วยกัน มีประสบการณ์ที่ดีไปด้วยกัน  แล้วหลังจากหิวพิซซ่าเราทำอย่างไร?  เราปรึกษากัน เราคุยกัน เราช่วยกันเลือก เอายังไง หน้าไหน ขนาดไหนดี  “ตะเองๆ กินถาดไหนดี?”  “ชั้นหิวอ่ะถาดใหญ่เลยละกัน”  “หน้าไรดีเธอ”  “ชั้นชอบไส้กรอกอ่ะ”  “แต่เราอยากกินซีฟู๊ดอะ  งั้นทูโทน ครึ่งๆ ไปเลยละกัน!”

เบสบอล:  เวลาเล่นเบสบอล เราต้องเล่นตามกฏถูกมั้ย ? เราต้องเริ่มตีลูก วิ่งไปเบส1 เบส2 เบส3 แล้ววิ่งเข้าโฮม ไม่มีใครเริ่มจากตีลูกจากเบส3 วิ่งไปเบส1แล้ววิ่งกลับมาเบส2แล้วหยุด มันไม่ใช่

พิซซ่า:  แต่เวลาเรากินพิซซ่า เราสามารถเลือกได้เป็นล้านๆ แบบ ขึ้นอยู่กับว่าเราอยากกินอะไรในตอนนั้น เวลานั้น  ความหลากหลายนี้แหละที่ทำให้เราสนุกและไม่เบื่อเวลากินพิซซ่า

เบสบอล:  และสุดท้ายเวลาเล่นเบสบอลเราคาดหวังอะไร ?  สุดท้ายมันต้องมีคนชนะ และแน่นอน..คนแพ้

พิซซ่า:  แต่กับพิซซ่า เราชนะพิซซ่าไม่ได้ เรากินพิซซ่ากันเพื่อให้เราอิ่ม เพื่อเติมเต็มสิ่งที่เราต้องการ เพื่อความสุข!  และในตอนสุดท้ายเราก็เป็นคนตัดสินใจว่า “เจ้านี่มันอร่อยรึเปล่า” และถ้าเรายังหิวอยู่เราก็สามารถบอกว่า “ตะเองๆ เรายังไม่อิ่มอ่ะ  จัดมาอีก 2 ได้ไหม”

สรุป ถ้าเอาแนวความคิดของการกินพิซซ่า มาเปรียบเทียบกับกิจกรรมทางเพศหรือเพศศึกษา เราสามารถสร้างแนวความคิดที่ดีและมุมมองใหม่ๆ เกี่ยวกับเพศสัมพันธ์และเพศศึกษาที่คำนึงถึง ความสุข การเติมเต็มของกันและกัน


สนใจฟัง TEDtalk เต็ม (8 นาที) ของคุณ Al Vernacchio ได้ที่นี่ค่ะ

 

Facebook Comments

Similar Articles